DIE NG KERK VAN DIE VLAKTE

 

                   Die N.G. Kerk vand die vlakte, Landsdown Kaapstad, Republiek van Suid Afrika:  Gracie  is in hierdie kerk gedoop en Michael en Corinne se jongste dogter het haar ingebring.

So word Stanley en ek toe die nuwe Jeug Leiers van die N.G Gemeente van die Vlakte.  Ek het net tot bekering gekom by Kwa siza Bantu en my hart brand vir die Here.  Ons eerste uitstappie met die jongmense van die gemeente was na die skou toe.  Die vorige Jeugleiers het vir ons die bank boekie gegee en ons dink toe dit is n goeie idee om van die geld in die bank te trek om vir die kinders wat nie vir hulleself kan betaal nie die ingangsfooi te betaal.  Groot konsternasie ... almal is kwaad vir ons.  Dit word net nie hier so gedoen nie!  Ons leer baie vinnig!

Ek werk by die Vera skool vir Autistiese Kinders en Stanley studeer.  Ons word sommer baie vinnig baie lief vir die kerk en al die mense in die kerk.  Dominee Venter is n liewe, liewe mens.  Hy is sag en rond en grys en oud.  Hy is vreeslik lief vir eet en as ons n braaivleis hou by Vera Skool geniet hy die kos vreeslik baie,  maar as sy vrou by is mag hy niks eet nie. So sad!

Almal in die gemeente is bang vir oom Dawid.  Oom Dawid is die hoof ouderling.   Om een of ander rede hou oom Dawid van Stanley en my.  Ek gaan kuier op n slag by oom Dawid en sy vrou.  Sy vrou het borskanker en erens tussen die tee en die koekies wys sy vir my die kanker gewas op haar bors.  Dis verskriklik.  Ek voel hoe kloof die  seer van die groeisel en die pyn van oom Dawid en die tannie my in twee.  Ag Here hoekom is dit so swaar?

As mens so aankom na oom Dawid en sy vrou se huis toe dan loop mens oor die groot oop vlakte tot by die stasie en net voor die stasie is hierdie pragtige ry huise met Kaapse fynbos tuine.  In die winter as mens so deur die mis kom dink mens dit is n verskynsel.  Dit is so mooi dat n mens letterlik nie jou oe kan glo nie. Hierdie mooiste mooi en die uiterste pyn sal my altyd bybly!

Bokbaai vygies

Daar was ook n Hollandse oom en tannie in die Kerk.  Die oom was n ouderling en die tannie was in die biduur kringetjie wat ek ook by was.  Die oom is in die kerk oorlede gedurende n Sondag ere diens. Dit was n groot eer vir hom om daar getrou op sy pos in die ouderlingsbank te sterf.  Die tannie het alleen agter gebly maar sy was getroos en vol berusting want haar geliefde man is veilig by die Here.

Dan was daar Eileen en Hans.  Hans was n man van Switserland en hy het met Eileen, n Kaapse meisie, getrou.  Hulle het n polonie en kouevleis fabriek gehad.  As daar n funksie of n basaar was het Hans altyd die koue vleis verskaf. 

Die hoogtepunt van ons berokkenheid by die Gemeente van die N.G Kerk van die vlakte in Crawford, Kaapstad, was sekerlik die sendingweeek uitstallings, besoekers, sprekers en films wat ons aan gewerk het.  Ek onthou eendag in so n aanbieding het die Here vir my n woord gegee: "Kyk die eilande le en wag vir jou".  Ek het altyd gedink dit sal min of meer so gebeur;  ek sal n beroep kry na n eiland toe, dan sal ek bid, dan sal ek dit aanvaar en dan sal ek na die eiland toe gaan.  Dit het toe heel anders gebeur as wat ek gedink het ... ek het geimmigreer na New Zealand toe!